Memûn ile kim çıktı?

Memun veya Abdullâh Memûn, Tam Adı: Ebû 'Abbâs el-Memûn Abdullâh bin Hârûn Reşîd (d. 14 Eylül 786, Bağdat - ö. 9 Ağustos 833, Tarsus yakınları), 813-833 arasında 7. Abbasi halifesi.

809'da babaları Hârûn Reşîd'den sonra Abbâsî Hâlifesi ilan edilen kardeşi Emin'e karşı yaptığı bir iç savaştan sonra 813'te onu halifelik tahtından indirerek idam edilmesinden sonra 7. Abbâsî halifesi oldu. Memun'un Halifelik döneminde en önemli olaylar devam eden mütezile itikadi mezhep tartışmaları ve Bizans İmparatorluğu ile büyük çapta çatışmalar içeren savaşın 25 yıl süren bir sükunet döneminden sonra tekrar başlamasıdır.

Me'mun Antik Yunan felsefesine ve pozitif bilime verdiği değerle de öne çıkmıştır. Bağdat'ta gökbilimleri için tahsis edilen bir gözlem evi bulunan Darülilim'i kurdu. Aristoteles'in felsefî eserleri ve Yunan doktor ve bilim insanı Galen’in (129–216) tıp kitabı Arapçaya çevrildi.

Arīb al-Ma'mūnīya (en arabe : عريب المأمونية, née en 181/797-98 et morte en 277/890-91, est une qayna (femme formée aux arts du divertissement) du début de la période abbasside, qui a été qualifiée de « plus célèbre chanteuse esclave à avoir jamais résidé à la cour de Bagdad ». Elle a vécu jusqu'à 96 ans et sa carrière s’étend sur les règnes de cinq califes.