Demo ile kim çıktı?

Demetrios Poliorketes (/dɪˈmiːtriəs pɒliɔːrˈsiːtiːz/; Grekçe: Δημήτριος Πολιορκητής, Dēmḗtrios Poliorkētḗs, çev. 'Kentlerin Kuşatıcısı'; MÖ 337 – MÖ 283), İskender'in ölümünün ardından girilen taht mücadelelerinde yer almış, Makedon Yunan bir soylu ve askeri komutandı. MÖ 306 – 301 yılları arasında Asya'nın, MÖ 294 – 288 yılları arasında ise Makedonya'nın kralı oldu. Antigonos Hanedanı'nın bir üyesi olan Dimitrios, bu hanedanın kurucusu I. Antigonos ve eşi Stratoniki'nin oğluydu. Ayrıca, Hellenistik Yunanistan'da Makedonya'yı yöneten aileden ilk kişi olarak bilinmektedir.

MÖ 307 yılında Dimitrios, Kassandros'un Atina'daki valisi Phalerumlu Dimitrios'u başarılı bir şekilde devirdi ve MÖ 306 yılında Salamis Muharebesi'nde I. Ptolemaios'u yenilgiye uğrattıktan sonra, babasına Ege Denizi'nden Orta Doğu'ya kadar uzanan topraklarda "basileus" ("kral") unvanı verdi. MÖ 305 yılında o zamana kadar bilinen en gelişmiş makinelerin kullanıldığı başarısız olan Rodos Kuşatması'ndan sonra "Poliorcetes" ("kuşatıcı") mahlasıyla anılmaya başladı. Antigonos ve Dimitrios, hegemon (önder) olarakHellen Birliği'ni yeniden kurmayı planlarken, Diadohoi (Kassandros, I. Seleukos, I. Ptolemaios ve Lisimahos) koalisyonu, MÖ 301 yılında İpsos Muharebesi'nde onları yenilgiye uğrattı; Antigonos savaş sırasında öldü ve imparatorluğunun Asya toprakları kaybedildi. MÖ 294'te Dimitrios, Atina'nın kontrolünü ele geçirdi ve kendini Makedonya kralı olarak kabul ettirerek 288 yılına kadar hüküm sürdü. Nihayetinde Pirus ve Lysimakhos tarafından kovuldu ve daha sonra Kilikya'da Seleukos'a teslim oldu ve MÖ 283 yılında burada öldü. Uzun bir istikrarsızlık döneminin ardından, Dimitrios'un oğlu II. Antigonos, hanedanı krallıkta pekiştirerek, Yunanistan'ın büyük bir bölümü üzerinde hegemonya kurdu.

Dimitrios, özellikle poliorketika (kuşatma) alanındaki yeniliklerle ilgilendi ve tüm kuşatmaları başarılı olmasa da —örneğin Rodos Kuşatması— kuşatma savaşları tarihinde bir iz bıraktı. Bu kuşatmaları, yaşadığı dönemde, kuşatma makinelerinin yaygın kullanımı, kuşatmaları desteklemek amacıyla büyük lojistik prosedürlerin kurulması, amfibi savaşın yaygınlığı ve kuşatmalarının hızlı gerçekleştirilmesi gibi unsurlarla öne çıktı. Bununla birlikte Dimitrios, askeri bir mimar olarak Atina, Sicyon ve Korint de dahil olmak üzere, şehirleri savunma mimarisi yenilikleriyle tahkim etti.

Antigonos II. Gonatas (altgriechisch Αντίγονος Γονατᾶς Antígonos Gonatás; * um 319 v. Chr.; † 239 v. Chr.) war ein König von Makedonien aus der Dynastie der Antigoniden. Er war ein Sohn des Demetrios Poliorketes und der Phila. Seine Großväter waren die Diadochen Antigonos Monophthalmos und Antipatros.

Sein Beiname Gonatas, dessen Bedeutung unbekannt ist, wurde ursprünglich von seinem vermuteten Geburtsort Gonnoi in Thessalien abgeleitet. Moderne Philologen vermuten, dass er eher „x-beinig“ bedeuten könnte.

Antigonus I Monophthalmus (Ancient Greek: Ἀντίγονος Μονόφθαλμος Antigonos Monophthalmos, "Antigonus the One-Eyed"; 382 – 301 BC) was a Macedonian Greek general and successor of Alexander the Great. A prominent military leader in Alexander's army, he went on to control large parts of Alexander's former empire. He assumed the title of basileus (king) in 306 BC and reigned until his death. He was the founder of the Antigonid dynasty, which ruled over Macedonia until its conquest by the Roman Republic in 168 BC.

Antigonus likely served under Philip II of Macedon. He took part in Alexander's invasion of Achaemenid Persia and was named satrap of Phrygia. After Alexander's death in 323 BC, he also received Pamphylia and Lycia in accordance with the Partition of Babylon. However, he later incurred the enmity of Perdiccas, the regent of Alexander's empire, and was driven from Phrygia. He fled to Greece and formed an alliance with Antipater, later joined by Ptolemy, against Perdiccas. Perdiccas was murdered by his own officers in 320 BC, and Antipater was elected the new regent. During a series of wars between Alexander's successors, Antigonus briefly emerged as the most powerful of the Diadochi, ruling over Greece, Asia Minor, Syria, Phoenicia and northern Mesopotamia. Cassander, Seleucus, Ptolemy and Lysimachus formed a coalition against him, which culminated in his decisive defeat and death at the Battle of Ipsus in 301 BC. His kingdom was divided up by Lysimachus and Seleucus, but his son Demetrius survived and went on to seize control of Macedonia in 294 BC.