Fyodor Tyutçev ile kim çıktı?

Tyutçev, Fyodor İvanoviç (Rusça: Фёдор Иванович Тютчев) (5 Aralık 1803 - 27 Temmuz 1873), önemli Rus şair, diplomat.

Münih’te, Torino’da ikamet etti, Heine, Schelling’le tanıştı. Edebî hayatta iştirak etmedi ve kendisini edib sanmadı. Dayanan takriben 400 menzumesinin dizeleri Rusya'da sık sık iktibas edilir.

İlk şiirleri 18. yüzyılın şiirsel geleneğinde yaratılır. 1830'ncu yıllardaki şiirlerinde Avrupa (özellikle Alman) romantizminin gelenekleri çok kudretlidir. Bu felsefî (düşünceli) içselinin temel konuları kâinat, insanın kaderi, tabiata dair tefekkürlerdir. 1840'ncı yıllarda, Rusya'nın Batı uygarlığıyla münasebetinin meselesine hasredilen birkaç siyasal makale yazar. 1850'nci yıllarda Tyutçev sevgiye facia mânasını veren bir sıra keskin aşk şiirlerini meydana getirir. Sonradan bu şiirler sözümona “Denisyeva silsilesi”, yâni şairin maşukasına, Y.A. Denisyeva'ya ithaf edilen menzumelerin silsilesine birleşmiş. 1860-1870'ncı yıllarda Tyutçev'in eserlerinde siyasal şiirler ekseriyetî teşkil eder.

En meşhur menzume “Silentium!”, susmaya acı bir çağrı, insanların birbirlerini asla tamamıyla anlayamadığı için yazıklanma. “Söylenen düşünce yalan” diyen dize, “Akıl Rusya’yı anlamaz” ile “Sözümüz nasıl akseder, bunu önceden bilemeyiz” yanında Tyutçev'in en sık iktibas edilen özdeyişlerinin biridir.

Еле́на Алекса́ндровна Дени́сьева (14 мая 1826 — 4 августа 1864, Санкт-Петербург) — русская писательница, возлюбленная Фёдора Ивановича Тютчева. Её отношения с поэтом продолжались в течение четырнадцати лет; вне брака родились трое детей, двое из которых скончались менее чем через год после смерти матери.

Произведения Тютчева, посвящённые Денисьевой («Предопределение», «О, как убийственно мы любим…», «Последняя любовь» и другие), имеют автобиографическую основу. В литературоведении адресованный ей «стихотворный роман» назван денисьевским циклом.