Peggy Ashcroft ile kim çıktı?

Edith Margaret Emily Ashcroft (Surrey; 22 de diciembre de 1907-Croydon, Londres; 14 de junio de 1991), más conocida como Peggy Ashcroft, fue una actriz británica.

Tuvo su debut en 1927, haciendo apariciones desde 1932 con la compañía teatral Old Vic y ganando cierto reconocimiento con la puesta en escena de Romeo y Julieta en 1935. Interpretó el papel principal en más de 100 escenificaciones, actuando tanto en comedia como en obras dramáticas con mucho éxito.

Siendo una de las grandes actrices del teatro inglés, fue miembro fundadora de la Royal Shakespeare Company en 1961, entidad que después administró. Apareció en películas como 39 escalones de 1935, y Pasaje a la India, ganando un premio Oscar en 1984, además de participar en series televisivas como The Jewel in the Crown de 1984.

Es la abuela de Emily Loizeau.

Paul LeRoy Bustill Robeson (9 Nisan 1898, Princeton - 23 Ocak 1976, Philadelphia), ABD'li bas bariton ses sanatçısı, oyuncu, atlet, yazar ve insan hakları savunucusudur.

Köle kökenli bir ailenin çocuğu olarak doğan Robeson, yoksullukla geçen çocukluk yıllarında ilkokuldayken ırkçılıkla karşılaştı. Okuldaki iki siyahi çocuktan biriydi. Kuvvetli yapısı ve çalışkan olması nedeniyle ırkçı davranışlara direnerek okulunu başarıyla bitirdi. ABD tarihinde o zamana kadar hiç kimseye verilmeyen "Onurlu Aile" belgesi kazanan Paul, fiziksel yatkınlığı nedeniyle okul takımına seçildi. Daha sonra atletizm ve Amerikan futbolunun önemli isimlerinden biri oldu. İlerleyen yıllarda Columbia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girerek mezun oldu. Baroya kabul edilen ilk siyahi avukat Paul Robeson'dur. Irkçılıkla mücadelesini sürdüren Robeson, okul yıllarında ilgi duyduğu tiyatro ilgisi, avukatlığı bırakmasına neden oldu. Müzikal koroya girdi. 1921 yılında New York şehir hastanesinin tek siyahi kadın kimyageri Cardozo Goode ile evlendi. Aynı yıl kendi müzik grubunu kurdu.

Bir yandan Ku Klux Klan tehditleri almaya devam eden Paul Robeson, yeniden oyunculuğa dönerek birçok oyun ve filmde rol aldı. Shakespeare'in Othello'sunda oynayan ilk siyahi oyuncu olmasıyla başarıları zirveye çıktı. 1931 yılında Londra'ya yerleşti. 1932'de ilk eşinden ayrılarak beyaz bir kadınla evlendi. 1933 yılından itibaren sinema filmlerinde başarılı roller oynadı. 1934'te Sovyetler Birliği'ni ziyaret eden sanatçı, sosyalizmden etkilenerek bu doğrultuda çalışmalar yaptı. 1939 yılında ABD'ye döndü.

İnsan hakları, yoksullukla mücadele, ırkçılık gibi konularda seri konferanslar verdi. 4 Eylül 1949 tarihinde New York'un Peekskill kentinde şarkıcılığa veda konseri sırasında Ku Klux Klan saldırısında linç edilmekten son anda kurtarıldı. Afrika halkları konseyi başkanı seçildi. Paul Robeson; Nâzım Hikmet'in serbest bırakılması için dünya çapında kampanya başlatarak, şairin “...balık tuttum yiyen ölür / elimize değen ölür / bu gemi bir kara tabut / lumbarından giren ölür” şiiri ile birlikte dört şiirini besteledi.

Nâzım Hikmet'le birlikte Dünya Barış Konseyi ödülünü paylaştı. Amerikan Komünist Partisi üyesi olduğunu, Truman delegasyonunda açıkladığı için yurt dışına çıkışı yasaklanınca Freedom (Özgürlük) adında bir gazete çıkardı. İsrailli şair Itzik Feffer'le birlikte "Anti-Faşist Yahudi Komitesi"ni oluşturdular. Robeson, ırkçıların dışında FBI'ın da sürekli gözetimi altında yaşadı, hakkında soruşturmalar açıldı. Dünyanın çeşitli ülkelerinden içlerinde Ramsey Clark, Pete Seeger, Angela Davis, Dolores Huerta, Dizzy Gillespie, Odetta, Leon Bibb, Sidney Poitier, Harry Belafonte, James Earl Jones, Zero Mostel, Roscoe Lee Browne, Ossie Davis, Ruby Dee ve Coretta Scott King gibi sanatçılarls Tanzanya, Jamaika, Guyana, Zambiya devlet başkanlarıyla, Indira Gandhi, Arthur Ashe, Linus Pauling, George W. Crockett, Leonard Bernstein gibi isimlerin de olduğu 3.000'in üstünde kişi, Paul Robeson'un 75. doğum gününü ünlü Carnegie Hall'da kutladılar. Paul Robeson, 1976 yılında yaşadığı bir felcin ardından Philadelphia'da yaşamını yitirdi.

John Boynton Priestley (; 13 September 1894 – 14 August 1984) was an English novelist, playwright, screenwriter, broadcaster and social commentator.

His Yorkshire background is reflected in much of his fiction, notably in The Good Companions (1929), which first brought him to wide public notice. Many of his plays are structured around a time slip, and he went on to develop a new theory of time, with different dimensions that link past, present and future.

In 1940, he broadcast a series of short propaganda radio talks, which were credited with strengthening civilian morale during the Battle of Britain. In the following years his left-wing beliefs brought him into conflict with the government and influenced the development of the welfare state. He wrote a number of plays during this period, including An Inspector Calls (1945).