Robert Dudley, 1st Earl of Leicester ile kim çıktı?

Robert Dudley, 1st Earl of Leicester (24 June 1532 – 4 September 1588) was an English statesman and the favourite of Elizabeth I from her accession until his death. He was a suitor for the queen's hand for many years.

Dudley's youth was overshadowed by the downfall of his family in 1553 after his father, the Duke of Northumberland, had failed to prevent the accession of Mary I. Robert Dudley was condemned to death but was released in 1554 and took part in the Battle of St. Quentin under Mary's husband and co-ruler, Philip, which led to his full rehabilitation, but also to the death of his older brother Henry. On Elizabeth I's accession in November 1558, Dudley was appointed Master of the Horse. In October 1562, he became a privy councillor and, in 1587, was appointed Lord Steward of the Royal Household. In 1564, Dudley became Earl of Leicester and, from 1563, one of the greatest landowners in North Wales and the English West Midlands by royal grants.

The Earl of Leicester was one of Elizabeth's leading statesmen, involved in domestic as well as foreign politics alongside William Cecil and Sir Francis Walsingham. Although he refused to be married to Mary, Queen of Scots, Leicester was for a long time relatively sympathetic to her until, from the mid-1580s, he urged her execution. As patron of the Puritan movement, he supported non-conforming preachers but tried to mediate between them and the bishops of the Church of England. A champion also of the international Protestant cause, he led the English campaign in support of the Dutch Revolt (1585–1587). His acceptance of the post of governor-general of the United Provinces infuriated Queen Elizabeth. The expedition was a military and political failure, and it ruined Leicester financially. Leicester was engaged in many large-scale business ventures and was one of the main backers of Francis Drake and other explorers and privateers. During the Spanish Armada, Leicester was in overall command of the English land forces. In this function, he invited Queen Elizabeth to visit her troops at Tilbury. This was the last of many events he had organised over the years, the most spectacular being the festival at his seat Kenilworth Castle in 1575 on the occasion of a three-week visit by the Queen. Leicester was a principal patron of the arts, literature, and the Elizabethan theatre.

Leicester's private life interfered with his court career and vice versa. When his first wife, Amy Robsart, fell down a flight of stairs and died in 1560, he was free to marry the queen. However, the resulting scandal very much reduced his chances in this respect. Popular rumours that he had arranged for his wife's death continued throughout his life, despite the coroner's jury's verdict of accident. For 18 years he did not remarry for Queen Elizabeth's sake and when he finally did, his new wife, Lettice Knollys, was permanently banished from court. This and the death of his only legitimate son and heir were heavy blows. Shortly after the child's death in 1584, a virulent libel known as Leicester's Commonwealth was circulated in England. It laid the foundation of a literary and historiographical tradition that often depicted Leicester as the Machiavellian "master courtier" and as a deplorable figure around Elizabeth I. More recent research has led to a reassessment of his place in Elizabethan government and society.

I. Elizabeth (7 Eylül 1533 - 24 Mart 1603), 17 Kasım 1558'den 1603'teki ölümüne kadar İngiltere ve İrlanda kraliçesi idi. Bakire Kraliçe olarak da bilinen Elizabeth, Tudor Hanedanı'nın beş hükümdarının sonuncusudur.

Elizabeth, Kral VIII. Henry ve idam edilen ikinci eşi Anne Boleyn'in kızıdır. Anne'in Henry ile olan evliliği feshedilmiş, Elizabeth ise gayrimeşru ilan edilmiştir. Üvey kardeşi VI. Edward, 1553'teki ölümüne kadar hüküm sürmüş, tahtı Leydi Jane Gray'e bırakarak iki üvey kız kardeşin, Katolik Mary ve genç Elizabeth'in taht üzerindeki iddialarını, kanunlara rağmen görmezden gelmiştir. Edward'ın vasiyeti görmezden gelinmiş ve yalnızca 9 gün sonra tahttan indirilen Leydi Jane Grey yerine Mary kraliçe ilan edilmiştir. Mary'nin saltanatı sırasında Elizabeth, Protestan isyancıları desteklediği şüphesiyle yaklaşık bir yıl hapsedilmiştir.

Üvey kız kardeşi Mary'nin 1558'deki ölümünün ardından Elizabeth tahta geçmiştir. Elizabeth, sonraları 1. Baron Burghley ilan ettiği William Cecil liderliğindeki bir grup kraliyet danışmanına büyük ölçüde güveniyordur. Elizabeth'in kraliçe olarak yaptığı ilk işlerinden biri, yöneticisi olduğu bir İngiliz Protestan Kilisesi kurmak olmuştur. Bu kilise zaman içinde günümüzdeki İngiltere Kilisesi'ne evrilmiştir. Elizabeth'in evlenip bir varis doğurması beklense de, çok sayıda taliplisi bulunmasına rağmen hiç evlenmemiştir. Ölümünün ardından tahtını uzaktan akrabası İskoçya Kralı VI. James devralarak Birleşik Krallık'ın temellerini atmıştır.

Elizabeth devlet işlerinde babasından ve üvey kardeşlerinden daha ölçülü ve ılımlıdır. Sloganlarından biri "video et taceo"dur ("Görüyorum ve sessiz kalıyorum"). Dini konularda nispeten hoşgörülü davranmış ve sistematik zulümden kaçınmıştır. Papa 1570'te onu gayrimeşru ilan ettikten ve Katolik halkının ona itaatten serbest bıraktıktan sonra, çeşitli komplolar ile canına kast edilmeye çalışılmışsa da, tüm bu planlar Francis Walsingham tarafından yönetilen, bakanlarının oluşturduğu gizli servisinin yardımıyla suya düşürülmüştür. Elizabeth her zaman dış ilişkilerde ihtiyatlı davranmıştır, Fransa ve İspanya gibi büyük güçlerle ittifaklar kurmuştur. Hollanda, Fransa ve İrlanda'daki bir dizi etkisiz, yetersiz kaynaklara sahip askerî harekâtı gönülsüzce desteklemiştir. 1580'lerin ortalarına gelindiğinde, İngiltere artık İspanya ile savaştan kaçınamamıştır.

Yaşlandıkça bekaretiyle ünlenmiştir. Etrafında günün portrelerinde, törenlerinde ve edebiyatında kutlanan bir kişilik kültü oluşmuştur. Elizabeth'in saltanatı Elizabeth devri olarak tanınmıştır. Bu dönem İngiliz tiyatrosu, William Shakespeare ve Christopher Marlowe başta olmak üzere birçok oyun yazarının, tiyatroyu geliştirmesiyle bilinir. Ayrıca bu dönem etkili olan Francis Drake ve Walter Raleigh gibi kaşiflerin kahramanlıkları efsaneleşmiştir. Saltanatının sonlarına doğru, bir dizi ekonomik ve askeri sorun popülerliğini zayıflatmıştır. Elizabeth, hükûmetin harap ve sınırlı olduğu ve komşu ülkelerdeki hükümdarların tahtlarını tehlikeye atan iç sorunlarla karşı karşıya kaldığı bir çağda etkileyici bir artist ("Gloriana") ve inatla ayaklarının üzerinde duran ("İyi Kraliçe Bess") biri olarak kabul edilmiştir. Üvey kardeşlerinin kısa saltanatlarından sonra, tahttaki 44 yılı krallık için istikrar sağlamış ve bir ulusal kimlik duygusunun oluşmasına yardımcı olmuştur.

Douglas, Lady Sheffield (née Howard; 1542/1543 – 1608), was an English noblewoman, the lover of Robert Dudley, 1st Earl of Leicester and mother by him of explorer-cartographer Sir Robert Dudley, an illegitimate son.

Seventeen years after Leicester's death she claimed in litigation that she had secretly been his wife, although she had herself remarried while Leicester was still alive.