VII. Kleopatra ile kim çıktı?

VII. Kleopatra Filopator (MÖ 69 – MÖ 10 veya 12 Ağustos 30) MÖ 51ʼden 30ʼa kadar Mısır Ptolemaios Krallığıʼnın kraliçesi ve son etkin hükümdarıydı. Batlamyus hanedanının mensubu olan Kleopatra, Makedonyalı Yunan generali ve Büyük İskenderʼin refakatçisi olan Soterʼin soyundan gelmekteydi. Kleopatraʼnın ölümünden sonra Mısır, Roma İmparatorluğuʼnun eyaleti haline gelmiştir; bu da Akdenizʼdeki son Helenistik devlet ve İskenderʼin hükümdarlığından (MÖ 336-323) bu yana süren çağın sonuna işaret etmektedir. Yerli dili Yunanca olmasına rağmen, Mısır dilini öğrenen ve kullanan tek Batlamyus hükümdarıydı.

MÖ 58ʼde Kleopatra, kardeşi Epiphaneiaʼnın tahtı ele geçirmesiyle sonuçlanan isyanın ardından babası Auletesʼe Romaʼya sürgününde refakat etti. MÖ 55ʼte Auletes, Roma askeri desteğiyle Mısırʼa geri döndüğünde Epiphaneia öldürüldü. MÖ 51ʼde Auletes öldüğünde, Kleopatra ve kardeşi Theosʼun ortak hükümdarlığı başladı ancak aralarındaki açık anlaşmazlık, iç savaşa yol açtı. Romalı devlet adamı olan Pompey, MÖ 48ʼde Yunanistanʼdaki Pharsalus Muharebesiʼni rakibi Jül Sezarʼa karşı kaybettikten sonra Mısırʼa kaçtı. Pompey, Auletesʼin müttefiki olmasına rağmen Theos, harem ağalarının sevki üzerine Sezarʼın İskenderiyeʼye gelip işgal etmesinden önce Pompeyʼi pusuya düşürüp öldürdü. Daha sonra Sezar, kardeşleri uzlaştırmaya çalıştı ancak Theosʼun baş danışmanı Pothinus, Sezarʼın koşullarını Kleopatraʼnın lehine olduğu kanaatine vardı ve kuvvetleri, Kleopatra ve Sezarʼı sarayda kuşattı. Kuşatma, takviye kuvvetlerince kaldırıldıktan kısa bir süre sonra Theos, MÖ 47'de Nil Muharebesi'nde öldü ve Kleopatraʼnın üvey kardeşi IV. Arsinoe, kuşatmayı yürütmedeki görevi nedeniyle Efesʼe sürgün edildi. Sezar, Kleopatra ve kardeşini ortak hükümdar ilan etti ancak Kleopatraʼyla olan gizli ilişkisini sürdürdü. Kleopatra, MÖ 46 ve 44ʼte Romaʼya seyahat etti ve burada Sezarʼın villasında kaldı. MÖ 44ʼte Sezarʼın öldürülmesinden sonra Kleopatra, Caesarionʼu ortak hükümdar olarak atadı.

MÖ 43–42 Kurtarıcıların iç savaşında Kleopatra, Roma İkinci Triumviriʼnin yanında yer aldı. MÖ 41ʼde Tarsusʼtaki görüşmelerinden sonra Kleopatra, Antonyʼle birliktelik yaşadı. Antony, Kleopatraʼnın isteği üzerine Arsinoeʼnin idamını yerine getirdi ve Part İmparatorluğu ve Ermenistan Krallığıʼnı işgalinde mali ve askeri yardım için Kleopatraʼya gitgide daha bağlı hale geldi. İskenderiye Bağışları, Kleopatra ve Antonyʼnin çocuklarını Antonyʼnin triumvirlik yetkisi altındaki muhtelif sabık toprakların hükümdarları ilan etti. Bu olay, Kleopatra ve Antonyʼnin evliliği ve Antonyʼnin Augustusʼun kardeşi Küçük Octaviaʼdan boşanması, Roma Cumhuriyetiʼnin son savaşına sebep oldu. MÖ 32ʼde Augustus, Antonyʼnin Roma Senatosundaki müttefiklerini Romaʼdan kaçmaya zorladı ve Kleopatraʼya savaş ilan etti. Augustusʼun birlikleri, MÖ 31 Aktium Muharebesiʼnde Antony ve Kleopatraʼnın donanmasını mağlup ettikten sonra, MÖ 30ʼda Mısırʼı işgal etti ve Antonyʼi bozguna uğratarak intiharına yol açtı. Kleopatra, Augustusʼun onu Roma zafer alayına getirmeyi planladığını öğrendiğinde kendini zehirleyerek intihar etti.

Jül Sezar (Latince: Gaius Iulius Caesar, Latince telaffuz: [ˈɡajjʊs ˈjuːlɪ.ʊs ˈkae̯sar]; MÖ 12 Temmuz 100 - MÖ 15 Mart 44), Romalı asker ve Roma Cumhuriyeti'nin son diktatörü olan politik liderdir. Aynı zamanda iyi bir hatip ve güçlü bir yazar olan Sezar, dünya tarihinin en etkili insanlarından birisi olarak kabul edilir. Eylemleriyle Roma Cumhuriyeti'nin Roma İmparatorluğu'na dönüşmesinde ve evlatlığı Augustus'un ilk Roma imparatoru olmasını sağlayacak olayların başlamasında kritik bir rol oynamıştır.

Roma Senatosundaki optimates kliğine mensup muhalifleri Marcus Porcius Cato ve Marcus Calpurnius Bibulus'a karşı, populares kliğine mensup bir politikacı kimliğiyle, Marcus Licinius Crassus ve Gnaeus Pompeius Magnus'la birlikte gayri resmi olarak Roma politik yaşamına birkaç yıllığına yön verecek olan birinci üçlü yönetimi kurdu. Galya'yı fethederek Roma topraklarını Atlas Okyanusu'na kadar genişletti ve aynı zamanda MÖ 55 yılında Britanya'nın Romalılarca ilk işgalini gerçekleştirdi. Triumvirliğin yıkılmasıyla birlikte Pompey ve Senato ile arası açıldı. MÖ 49 yılında Lejyonlarının başında Rubicon nehrini geçmesiyle başlayan iç savaş sonucu Roma dünyasının tartışmasız hâkimi haline geldi.

Hükûmetin kontrolünü ele almasının ardından, Roma toplumu ve yönetimini kapsayan geniş bir reform hamlesi başlattı. Hayat boyu diktatör (dictator perpetuus) ilan edildi ve Cumhuriyet bürokrasisini merkezîleştirdi. Ancak Sezar'ın eski arkadaşlarından Marcus Junius Brutus'un önderliğindeki, Cumhuriyeti eski işleyişine kavuşturmayı hayal eden bir grup senatör tarafından MÖ 15 Mart 44 tarihinde öldürüldü. Suikastın ardından başlayan yeni bir iç savaş, vârisi Gaius Octavianus'un Roma dünyası üzerinde baskın bir otokratik güç haline gelmesine yol açtı. Sezar, suikastten iki yıl sonra, MÖ 42 yılında Senato tarafından resmen kutsanarak Roma tanrılarından biri ilan edildi. Ayrıca vasiyetiyle birlikte ölümünden sonra servetinin bir kısmını Roma halkına dağıttırdı ve her Roma vatandaşına 300.000 sestertius bıraktı.

Sezar'ın hayatı hakkındaki bilgilerin çoğu veya fazlası, askerî seferlerini anlattığı, kendisi tarafından yazılmış olan "Yorumlar" (Commentarii) adlı hatıralarından ve Cicero gibi politik rakiplerinin mektup ve söylevlerinden, Sallustius'un tarihsel yazılarından ve Catullus'un şiirleri gibi çağdaşı kaynaklardan elde edilmiştir. Hayatına dair pek çok ayrıntılı bilgi sonraki yüzyıllarda yaşamış olan Appian, Suetonius, Plutarkhos, Cassius Dio ve Strabon gibi tarihçiler tarafından aktarılmıştır.

Gnaeus Pompeius (d. MÖ 75 civarı- ö. 12 Nisan MÖ 45), bazen Genç Pompey olarak çağrılır (zaman zaman Cneius, Gneius olarak telaffuz edilir), Cumhuriyetin son dönemlerinde yaşamış olan Romalı politikacı ve general.

Gnaeus Pompeius, Büyük Pompey'in üçüncü karısı Mucia Tertia'dan olan oğludur. Hem Gnaeus Pompeius hem de kardeşi Sextus Pompeius Roma tarihinin en büyük generallerinden biri olan babalarının gölgesinde büyümüşlerdir. Sezar'ın MÖ 49 yılında Rubicon nehrini geçmesi sonucu ortaya çakan iç savaşta Gnaeus, pek çok senatör gibi, doğuya kaçan babasını takip etti. Pompey'in ordusu MÖ 48 yılında Pharsalus Muharebesi'ni kaybedince Pompey hayatını kurtarmak için kaçmak zorunda kaldıysa da aynı yılın 29 Eylül'ünde Mısır'da yakalandı ve öldürüldü.

Babalarının ölümünün ardından Gnaeus kardeşi Sextus'la birlikte Afrika eyaletinde ortaya çıkan Sezar muhalifi harekete katıldı. Metellus Scipio, Genç Cato ve diğer senetörlerle birlikte Sezar'ı ve ordusunu ortadan kaldırmak için hazırlıklara başladılar. Sezar, kısa bir süre sonra suikast sonucu öldürülecek olan Metellus Scipio ve Cato'yu MÖ 46 yılında yapılan Thapsus Muharebesi'nde bozguna uğrattı. Gnaeus bir kez daha kaçmak zorunda kaldı ve Balear Adalarına giderek kardeşi Sextus'a katıldı. Sezar'ın eski generallerinden Titus Labienus ile birlikte yeni bir ordu toplamak için Hispania'ya geçtiler.

Sezar onları takibe devam etti ve nihayet iki ordu 17 Mart MÖ 45 tarihinde Munda Muharebesi'nde karşı karşıya geldi. Her iki ordu da güçlüydü ve yetenekli generaller tarafından komuta ediliyordu. Savaş ortada geçerken Sezar'ın cepheye sürdüğü bir süvari birliği savaşı Sezar'ın lehine döndürdü. Savaşta ve savaşın ardından ortaya çıkan panik halinde kaçış esnasında Titus Labienus ve kendisine bağlı yaklaşık 30.000 Pompey taraftarı öldürüldü. Gnaeus ve Sextus bir kez daha kaçmayı başardılar. Ancak artık taraftar bulmak çok zordu çünkü iç savaşta güç dengesinin Sezar'ın lehine değiştiği neredeyse kesinleşmişti. Birkaç hafta içinde yakalanan Gnaeus Pompeius vatana ihanetle suçlandı ve ardından idam edildi. Sextus Pompeius kaçmayı başardı ve bir on yıl daha yaşayarak çocuk sahibi olamadığı Claudia Pulchra adında bir kadınla evlendi.